evropskireporter.com pokrenut je uz podršku FOSI ROM-a
Istorijat odnosa CG i EU
Iako je još u vrijeme SFR Jugoslavije Crna Gora bila dio procesa saradnje sa Evropskom zajednicom, tješnji odnosi Crne Gore i Evropske unije počinje nakon referenduma o nezavisnosti Crne Gore 21. maja 2006.
Evropska komisija je u julu 2007. pripremila predlog pregovaračke direktive prema Savjetu, koji ju je na sjednici od 24.jula 2007, po skraćenoj proceduri, usvojio i ovlastio Evropsku komisiju da otvori, odnosno nastavi pregovore o Sporazumu o stabilizaciji i pridruživanju sa Crnom Gorom.
Ti pregovori su započeti u oktobru 2005, dok je Crna Gora bila dio državne zajednice Srbija i Crna Gora.
Nakon više rundi političkih i tehničkih Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju Crne Gore Evropskoj uniji parafiran je 15. marta 2007. u Podgorici.
Potpisivanjem Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju 15. oktobra 2007. godine u Luksemburgu, kao i potpisivanjem Privremenog sporazuma o trgovini i srodnim pitanjima, Crna Gora se suštinski uključila u proces stabilizacije i pridruživanja Uniji.
Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju jednoglasno je podržan od strane svih parlamentarnih stranaka i ratifikovan u Skupštini Crne Gore 13. novembra 2007, a Evropski parlament dao je saglasnost 13. decembra 2007.
Privremeni sporazum počeo je da se primjenjuje od 1. januara 2008. godine.
Konstituisan je Privremeni odbor, koji je, na prvom sastanku 22. januara 2008, usvojio Poslovnik o radu i pravila za rad pododbora.
Prvi pododbor, za unutrašnje tržište i konkurenciju, održan je 10. marta 2008. godine, a tokom 2008. biće održani i sastanci preostala četiri pod-odbora za praćenje implementacije Sporazuma.
Takođe, Odlukom Savjeta ministara Evropske unije od 15. septembra 2006. uspostavljen je redovan politički dijalog između Vlade Crne Gore i predstavnika institucija EU, na ministarskom nivou, a prvi politički dijalog održan je 22. januara 2007, a zatim 18.februara 2008.
Savjet EU je 22. januara 2007. godine donio odluku o usvajanju novog Evropskog partnerstva sa Crnom Gorom u kojem su definisani srednjeročni i kratkoročni ciljevi koje Crna Gora mora da ispuni da bi eventualno bila dio EU.
Od juna 2005, kada je usvojena Deklaracija Skupštine Crne Gore o evropskim integracijama, pa do kraja 2007, Vlada Crne Gore je dostavila deset sveobuhvatnih kvartalnih izvještaja o realizovanim aktivnostima u procesu evropskih integracija.
Skupština Crne Gore usvojila je 27. decembra 2007. godine novi dokument, Rezoluciju o ispunjavanju obaveza Crne Gore u okviru Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju.
Inače, odnosi Crne Gore i tadašnjih evropskih zajednica sežu u šezdesete godine prošlog vijeka.
Institucionalizacija odnosa između Crne Gore, tada republike SFRJ, i tri evropske zajednice, počinje 2. decembra 1967, kada je zaključena Deklaracija o odnosima SFRJ i Evropske ekonomske zajednice (EEZ), koja se uglavnom odnosila na ekonomsku saradnju.
Kuriozitet ovog dokumenta je u tome što je to prvi akt koji je Zajednica u svojoj dotadašnjoj dvadesetogodišnjoj praksi zaključila sa jednom socijalističkom državom Evrope.
Deklaraciju vrlo brzo prati zaključivanje dva trgovinska sporazuma SFR Jugoslavije sa EEZ, koji su zaključeni 1970. i 1973. godine – riječ je o sporazumima kojima SFRJ dobija status najvećeg povlašćenja, sa recipročnim koncesijama.
SFRJ je već od 1. jula 1971. godine postala i korisnik Opšte šeme preferencijala EEZ, nakon čega je uslijedilo i potpisivanje Sporazuma o saradnji između SFRJ i EEZ, potpisan u Beogradu 2. aprila 1980. Sporazumom se reguliše robna razmjena, finansijska saradnja, industrijska kooperacija, poljoprivreda, saobraćaj, turizam, naučno-tehnička saradnja, kao i saradnja u socijalnoj oblasti.
Interes EZ da razvija saradnju sa SFRJ pokazuje i nivo finansijske i tehničke pomoći, koja je predviđena Sporazumom iz 1980. godine, i koja se utvrđuje Protokolima o finansijskoj saradnji.
Sporazum o saradnji iz 1980. dopunjen je 1987, sa namjerom da se dalje liberalizuje trgovina.
Jugoslavija je 17. decembra 1990. potpisala Okvirni sporazum PHARE, kojim se međusobna saradnja proširuje i na oblast pomoći za socijalne i ekonomske reforme korišćenjem finansijskih i tehničkih mjera.
Samo godinu dana kasnije, u trenutku kada je SFRJ institucionalno i finansijski veoma povezana sa evropskim zajednicama, i kada ima status koji bi se mogao smatrati i povoljnijim od statusa koji će dobiti buduće pridružene države, dolazi do sukoba na njenoj teritoriji, a zatim i do uvođenja sankcija od strane EZ za čitavu teritoriju Jugoslavije, i otkazivanja Sporazuma o saradnji SFRJ/EEC.
Crna Gora je, kao dio SR Jugoslavije, tek 1998. obnovila saradnju sa EU. U aprilu 1998. Evropski Savjet odobrio je tri miliona eura kao kratkoročnu pomoć crnogorskoj Vladi da nastavi sa programom ekonomskih i političkih reformi.
U decembra 1998. Evropska komisija i Vlada Crne Gore dogovaraju program pomoći u iznosu od pet miliona eura, kao podršku za proces političkih i ekonomskih reformi u Crnoj Gori. Program je pokrivao sektore poljoprivrede, transporta, javne administracije i obrazovanja.
I u godinama koje slijede, EU nastavlja da, finansijskom, humanitarnom i tehničkom podrškom Crnoj Gori.
Odnosi između Crne Gore i EU u Procesu stabilizacije i pridruživanja uspostavljeni su jula 2001. godine, konstituisanjem Zajedničke konsultativne radne grupe SRJ – EU.
Prva faza u okviru Procesa stabilizacije i asocijacije nastavljena je sastancima u formi “Unaprijeđenog stalnog dijaloga”, što je bio model za ocjenjivanje procesa političkih, ekonomskih i institucionalnih reformi.
Prvi sastanak USD održan je 2. jula 2003. i bio je posvećen pravosuđu i unutrašnjim poslovima, odnosno pravosudnom i kaznenom sistemu, reformi policije, borbi protiv kriminala i korupcije, terorizmu, granici, viznom režimu i azilu.
Nakon odobravanja Akcionog plana za harmonizaciju ekonomskih sistema Srbije i Crne Gore od strane Skupštine SCG, Komisija Evropske unije počela je izradu Studije izvodljivosti.
Studija o izvodljivosti usvojena je 2005, da bi iste godine počeli pregovori o Sporazumu o stabilizaciji i pridruživanju.
Da Crna Gora, kao i ostale zemlje Zapadnog Balkana, mogu računati na potencijalno članstvo u Uniji definitivno je postalo jasno kada su 2003. lideri zemalja EU na Samitu u Solunu konstatovali da sve zemlje ovog regiona imaju evropsku perspektivu.
Na samitu je dogovoreno da se za svaku od država Zapadnog Balkana formulišu kratkoročne i srednjoročne reforme koje treba da budu sprovedene, a prema kojima će se odobravati potrebna finansijska sredstva i procjenjivati učinak, odnosno, ostvareni progres.
O CEAP-u 
Evropska komisija je u julu 2007. pripremila predlog pregovaračke direktive prema Savjetu, koji ju je na sjednici od 24.jula 2007, po skraćenoj proceduri, usvojio i ovlastio Evropsku komisiju da otvori, odnosno nastavi pregovore o Sporazumu o stabilizaciji i pridruživanju sa Crnom Gorom. 
U decembra 1998. Evropska komisija i Vlada Crne Gore dogovaraju program pomoći u iznosu od pet miliona eura, kao podršku za proces političkih i ekonomskih reformi u Crnoj Gori. Program je pokrivao sektore poljoprivrede, transporta, javne administracije i obrazovanja.
Da Crna Gora, kao i ostale zemlje Zapadnog Balkana, mogu računati na potencijalno članstvo u Uniji definitivno je postalo jasno kada su 2003. lideri zemalja EU na Samitu u Solunu konstatovali da sve zemlje ovog regiona imaju evropsku perspektivu.